برای روز محال؛ چگونه از انفجار یک بمب اتمی در امان بمانیم!؟


حتماً در خبرها شنیده‌اید که کره شمالی آمریکا و دنیا را به حمله هسته‌ای تهدید کرده است. با این‌که شاید احتمال مواجهه با چنین رویداد ناگواری برای برخی نزدیک به صفر باشد اما بد نیست به بهانه همین موضوع راهکارهای ساده‌ای را برای در امان ماندن از این حملات بدانیم.

بدون شک افرادی که در معرض مستقیم یک انفجار اتمی قرار می‌گیرند شانسی برای زنده‌ماندن ندارند، اما همان‌گونه که شما بهتر از ما می‌دانید پس از انفجار اتمی، گرد‌و‌غبارهای اتمی و مواد رادیواکتیو جان سایر انسان‌ها را تا کیلومترها دورتر در معرض خطر جدی قرار می‌دهند. اینجاست که پیدا کردن یک سرپناه مناسب می‌توان در زمان وقوع یک انفجار اتمی تاثیر زیادی در مرگ و زندگی انسان‌ها داشته باشد.

تحقیقات ثابت کرده است در صورت انفجار یک بمب اتمی ۱۰ کیلوتنی در یک شهر بزرگ ممکن است حدود یکصد هزار نفر از ساکنین این شهر نجات پیدا کنند به شرط اینکه در معرض پرتوهای رادیواکتیو نباشند.

با این حساب اولین کاری که باید انجام داد دوری کردن از پرتوهای رادیو اکتیو پس از انفجار یک بمب اتم است.

چگونه از پرتوهای رادیو اکتیو دوری کنیم؟

پس از انفجار یک بمب اتم، خاک و باقی‌مانده قسمت‌هایی که تخریب شده است به همراه پرتوهای رادیو اکتیو در جریان باد حرکت می‌کنند. با این حساب اولین کاری که باید انجام دهید پیدا کردن یک جان‌پناه است. تا حد امکان یک جان‌پناه مستحکم پیدا کرده و برای رسیدن نیروهای امداد و نجات صبر کنید.

پناه‌ گرفتن در طبقه‌هایی پایین ساختمان‌های بلند گزینه خوبی می‌تواند باشد به شرط اینکه این ساختمان‌ها از مواد محکمی ساخته شده‌ باشند.

حدود ۲۰ درصد از ساختمان‌ها در چنین شرایطی به اندازه‌ کافی استحکام ندارند. دیواری که برای جان‌پناه استفاده می‌کنید نباید دارای پنجره باشد، اینفوگرافی زیر شرایط یک ساختمان مستحکم برای استفاده به عنوان جان‌پناه را به تصویر کشیده است:

جالب است بدانید پناه‌گرفتن در زیر زمین یک ساختمان ۵ طبقه می‌تواند جان شما را به میزان ۲۰۰ برابر بیشتر از حضور در سطح شهر در برابر پرتوهای رادیواکتیو ناشی از انفجار بمب حفظ کند. به این ترتیب اتاق پذیرایی خانه‌ای یک طبقه، نمی‌تواند جان‌پناه خوبی به حساب آید.

در این بین این سوال پیش می‌آید که اگر خانه‌ای در کنار شما برای استفاده به عنوان سرپناه وجود نداشت چه کاری باید انجام داد؟

آیا باید در سرپناه‌‌های ناامن منتظر نیروهای امداد ماند یا اینکه برای پیدا پیدا کردن سرپناه امن باید از محل خود بیرون آمد؟

تا چه مدت می‌توان صبر کرد؟

پاسخ به این پرسش‌ها کار چندان ساده‌ای نیست و پارامترهای مختلفی را باید در نظر گرفت، مسافت فردی که در معرض پرتوهای رادیواکتیو قرار دارد نسبت به مرکز انفجار بمب اتم نیز تاثیر زیادی در انتخاب بهترین سرپناه خواهد داشت.

عقل سلیم حکم می‌کند اگر در زمان انفجار بمب اتم در کنار ساختمان یا داخل آن هستید، بهتر است در همان مکان باقی بمانید. اگر هم در موقعیت خوبی قرار نگرفته‌اید اما می‌دانید با یک سرپناه امن ۵ دقیقه فاصله دارید بهتر است جای خود را تغییر دهید.

اما اگر با بهترین سرپناه چیزی حدود ۱۵ دقیقه فاصله دارید بهتر است یک سرپناه نزدیک‌تر پیدا کنید.

سخن‌پایانی

اگر خدای ناکرده در مکان انفجار بمب اتم قرار گرفتید، تاجایی که ممکن است از پرتوهای رادیواکتیو دور بمانید و در اولین سرپناه امن منتظر نیروهای امداد باشید، خونسردی خود را حفظ کنید و در حد امکان از سرپناه بیرون نیایید.



Source link

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *